Ergens op een begraafplaats staat jouw grafsteen,
verwaarloosd en alleen.
Jij weet niets van mijn bestaan,
voordat ik geboren werd was jij al gegaan.
Maar ik draag jou in mijn lichaam, in mijn genen zit jij verweven.
Jouw bloed stroomt door mijn aderen, we delen dezelfde genen, ieder in ons eigen leven.
De puzzelstukken die jij hebt gemaakt, zoveel decennia geleden,
Zijn verspreid over hen die na jou kwamen, in het heden en verleden.
Ik vraag me af of je lol had en liefhad, ik vraag me af of je het hebt geweten,
Dat ik ooit deze plek zou vinden en hier bij jouw graf zou staan, we zijn je niet vergeten.
In mijn liefde zit jij verweven,
bedankt lieve voorouder, voor alles wat je ons hebt gegeven.
*Vrij vertaald van “Dear Ancestor” door Marjon Bouma